Windows App SDK

Windows App SDK (dawniej Project Reunion) to zbiór narzędzi, bibliotek i interfejsów API udostępnianych przez firmę Microsoft opracowany w celu ułatwienia tworzenia nowoczesnych aplikacji na platformę Windows. SDK zapewnia jednolitą warstwę programistyczną, która łączy możliwości tradycyjnych aplikacji Win32, UWP oraz aplikacji opartych na .NET, umożliwiając ich uruchamianie na wszystkich wspieranych wersjach systemu Windows od wersji 10 (build 1809) wzwyż.

Historia

Projekt rozpoczął się w 2019 roku jako wewnętrzna inicjatywa mająca na celu „zjednoczenie” ekosystemu aplikacji Windows. W 2020 roku pojawiła się pierwsza publiczna wersja pod nazwą Project Reunion 0.1. Następnie, w 2021 roku, projekt został przemianowany na Windows App SDK, a pierwsza stabilna wersja 1.0 ukazała się w maju 2021.

Kluczowe komponenty

WinUI 3 – nowoczesny zestaw kontrolek UI, bazujący na technologii XAML, który zastępuje Starsze biblioteki UI i działa zarówno w aplikacjach Win32, jak i UWP.
Microsoft Windows App SDK APIs – zestaw API umożliwiających dostęp do funkcji systemu, takich jak powiadomienia, dostęp do plików, obsługa okien, tryby wielozadaniowości i wiele innych.
.NET 5/6/7 – wsparcie dla najnowszych wersji platformy .NET, co pozwala programistom korzystać z języków C#, VB.NET czy C++ przy tworzeniu aplikacji.
Visual Studio oraz Visual Studio Code – zintegrowane środowiska programistyczne (IDE) z wbudowanymi szablonami i narzędziami do pracy z Windows App SDK.
MSIX – nowoczesny format pakowania aplikacji, zapewniający bezpieczną instalację i aktualizację.

Architektura

Windows App SDK składa się z trzech warstw:

Warstwa języka i środowiska uruchomieniowego – .NET, C++/WinRT i C#.
Warstwa UI – WinUI 3 oraz XAML.
Warstwa API systemowych – zestaw interfejsów Windows Application Model, które zapewniają dostęp do funkcji systemu operacyjnego, takich jak powiadomienia toast, obsługa plików, dostęp do urządzeń peryferyjnych itp.

Obsługiwane platformy

Windows App SDK działa na następujących wersjach systemu Windows:

Windows 10, wersja 1809 (Build 17763) i nowsze
Windows 11

Dzięki warstwie MSIX, aplikacje mogą być dystrybuowane zarówno przez Sklep Microsoft (Microsoft Store), jak i bezpośrednio jako pakiety instalacyjne.

Porównanie z innymi technologiami

Cecha	UWP	Win32	Windows App SDK
Model dystrybucji	Sklep Microsoft	Instalatory tradycyjne, MSI	MSIX (Sklep i instalatory)
Wsparcie UI	XAML (UWP)	Win32 API, MFC, WPF	WinUI 3 + XAML
Obsługa starszych wersji Windows	Ograniczona do Windows 10+	Pełna kompatybilność	Windows 10, wersja 1809+
Integracja z .NET	.NET Core/5+	.NET Framework, .NET Core/5+	.NET 5/6/7 oraz C++/WinRT
Rozwój aplikacji wieloplatformowych	Ograniczone	Brak natywnego wsparcia	Wsparcie dzięki .NET oraz WinUI 3 (przez MAUI)

Przykładowe zastosowania

Windows App SDK jest wykorzystywany w:

aplikacjach biznesowych, które potrzebują nowoczesnego interfejsu i jednocześnie muszą działać na starszych instalacjach Windows;
narzędziach deweloperskich, np. VS Code rozszerzonych o komponenty Windows;
gier i aplikacjach rozrywkowych korzystających z WinUI 3 do budowy interfejsu użytkownika;
rozwiązaniach przemysłowych wymagających integracji z urządzeniami IoT przy użyciu API systemowych.

Wersje i wydania

Główne wydania Windows App SDK:

1.0 – maj 2021 – pierwsza stabilna wersja.
1.1 – listopad 2021 – dodano wsparcie dla WinUI 3.1 i ulepszenia w MSIX.
1.2 – maj 2022 – wprowadzono .NET MAUI jako opcję front‑endu.
1.3 – listopad 2022 – optymalizacje pod kątem Windows 11 i nowy zestaw API do obsługi przetwarzania w tle.
1.4 – maj 2023 – rozszerzono wsparcie dla architektur ARM64 oraz wprowadzono nowe komponenty App Services.

Dokumentacja i zasoby

Informacje o Windows App SDK znajdują się w wewnętrznej dokumentacji Microsoftu, a także w materiałach dostępnych na platformie Microsoft Learn. Społeczność deweloperów dzieli się przykładami kodu i szablonami projektów na portalach typu GitHub (repozytoria firmowe i otwarte).

Znaczenie dla ekosystemu Windows

Windows App SDK stanowi ważny krok w kierunku homogenizacji środowiska programistycznego Windows. Dzięki jednemu zestawowi API deweloperzy mogą tworzyć aplikacje, które wykorzystują najnowsze osiągnięcia UI i funkcjonalności systemowych, jednocześnie zachowując kompatybilność wsteczną. To podejście przyspiesza rozwój oprogramowania, redukuje potrzebę utrzymywania wielu kodów bazowych i ułatwia migrację starszych aplikacji do nowoczesnych technologii.